Zwemmen (deel 3)

Leren Zwemmen

U leert me lopen op het water, de oceaan is weids en diep.
U vraagt me alles los te laten, daar vind ik U en ik twijfel niet.

En als de golven overslaan, dan blijf ik hopen op uw Naam.
Mijn ziel vindt rust, want in de storm bent U dichtbij.
Ik ben van U en U van mij.

De diepste zee is vol genade. Uw sterke hand, die houdt mij vast.
En als mijn voeten zouden falen, dan faalt U niet, want uw trouw houdt stand.

Geest van God, leer mij te gaan over de golven, in vertrouwen U te volgen, te gaan waar U mij heen leidt.
Leid me verder dan mijn voeten kunnen dragen. Ik vertrouw op uw genade, want ik ben in uw nabijheid.
{Lopen op het Water – Hillsong United}

Dit is, denk ik, de moeilijkste van de drie blogs om te schrijven, omdat dit geen afgerond verhaal is, ik zit hier middenin. Het wordt geen afgerond verhaal met 3 stappen om succesvol te zijn, het is een levenslang proces en ik wil gewoon met jullie delen wat ik heb ontdekt zover en hoe ik nu probeer te zwemmen in de zee van het leven.

Ik geloof dat we niet bedoelt zijn om aan de zijlijn te zitten, op het strand en alleen kijken naar de zee. God wil dat we zwemmen en dus toen ik een beetje weer op krachten was, gaf Hij mij opnieuw de keus om in de zee te stappen en te leren zwemmen. Ik werd gevraagd om de teamleider van het hele Hillsong Kids programma te worden tijdens onze zaterdagavond dienst (dit is de rol net ‘onder’ de kidspastor). Een behoorlijke taak/rol, maar toen ik in de zee stapte wist ik nu dat ik niet alleen was, ik hoefde het niet alleen uit te vogelen, God wil mij leren om te zwemmen.

Ik herinner mij van toen ik leerde zwemmen als kind, dat je begint met van die ‘drijvers’ om je middel en je armen en een plankje en het enige van je lichaam dat je gebruikt om te zwemmen, zijn je benen. En naarmate je sterker wordt en meer vertrouwt in het water, nemen ze de drijvers weg en als laatste je plankje en leren ze je hoe je armen te gebruiken om te zwemmen. Ik geloof dat God hetzelfde doet, als we Hem daarvoor de ruimte geven. Ja, Hij nodigt ons gelijk in de zee, maar Hij geeft ons de ondersteuning die we nodig hebben totdat we sterk genoeg zijn om zonder te zwemmen. Soms kan het voelen alsof God ons in het diepe gooit en toekijkt of we zinken of zwemmen, maar zolang we Hem vertrouwen en onze kracht van Hem verwachten, zal Hij nooit alleen maar toekijken. Hij wil ons leren om te zwemmen, soms met wat extra drijvers, totdat we sterk genoeg zijn om te zwemmen zonder.

Het grootste leerpunt voor mij in dit seizoen is dat groeien tijd kost. Dat het niet uit maakt hoe vaak ik kopje onder ga, God’s armen zijn om me heen om me op te vangen en weer boven water te brengen. Ik leer om het niet langer als falen te zien, maar als groeien. Ik leer om niet alleen Gods genade voor mij te accepteren, maar ook genade voor mezelf te hebben.

Niet een afgerond verhaal, want ik ga nog regelmatig kopje onder, maar ik hoop dat ik jou hiermee kan bemoedigen. En aanmoedigen om op Gods uitnodiging in te gaan en in de zee te stappen, wetende dat Hij vol genade en liefde is en niets liever wil dan jou leren zwemmen.

Wees niet bang, want ik ben bij je, vrees niet, want ik ben je God. Ik zal je sterken, ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand. {Jesaja 41:10}

Zwemmen (deel 2)

Grond onder mijn voeten

“Zoek rust, mijn ziel, bij God alleen, van Hem blijf ik alles verwachten. Hij is mijn Rots en mijn Redding, mijn Burcht, ik zal niet wankelen. Bij God is mijn redding en mijn eer, mijn machtige Rots, mijn schuilplaats is God. Vertrouw op Hem te allen tijde, open voor Hem uw hart, God is onze Schuilplaats.” {Psalm 62:6-9}

Hoe is het mogelijk dat een periode van rust, tegelijkertijd zo stressvol kan zijn? Ik realiseerde me dat hoe ik mezelf zag, was voor het merendeel gebaseerd op wat ik deed en op dit moment deed ik niet zoveel. Ik werkte als een receptionist (niet precies de grote ambitie/carrière baan) en moest de vraag ‘wat is je plan?’ of ‘hoe lang blijf je hier nog?’ en ‘wat doe je nu?’ vaak beantwoorden. Niet de makkelijkste vragen als je geen idee hebt wat het plan is en ik mezelf al zag als een complete mislukkeling. En dus begon ik de mensen, en hun vragen, te ontlopen en trok mezelf terug in mijn kamer. Mijn kamer werd mijn wereld.

Maar in deze periode van rust, begon ik meer en meer te luisteren naar God en wat Hij fluisterde in mijn ziel. Hij zei ‘IK HOU VAN JOU’, ‘JE BENT GEEN MISLUKKELING’, ‘VERTROUW MIJ’, ‘KOM EN ZIT IN MIJN AANWEZIGHEID’. En ik luisterde naar Zijn woorden en begon te ontdekken dat het Zijn liefde was waar ik naar hunkerde niet Zijn goedkeuring. Alhoewel ik altijd gewerkt had om Zijn goedkeuring te krijgen, realiseerde ik me nu dat ik dat nooit zal bereiken hoe hard ik het ook probeerde. Maar Zijn liefde en genade zijn er altijd voor mij. Nou, dit was de mooie, warme gedeelte van mijn ontdekking, de andere helft was wat minder mooi. God begon mij te wijzen op leugens en kronkels in mijn hoofd. Ik moest stoppen met het beschuldigen van anderen voor waar ik nu was in mijn leven en erkennen dat het allemaal te maken had met wat er zich in mijn hoofd afspeelde. Het was niet het werken in ministry dat mij zo had uitgeput en het was niet de druk van College dat me over de rand geduwd had. Het was het constante gevoel dat ik niet goed genoeg was, dat ik bleef streven naar goedkeuring, van God, maar ook van mensen, iets dat onbereikbaar is. En plotseling was er niemand meer te verwijten dan mijzelf en de enige oplossing was dat toestaan dat God aan mijn hart ging werken.

Beetje bij beetje zag ik hoe mijn gedachten mij hadden beïnvloed en realiseerde ik me ook dat ik dit niet kon oplossen. Die weg had ik geprobeerd en ik eindigde bijna verdronken. Het was hier dat God me liet zien dat er maar een weg is, de weg van Genade. De onverdiende gunst die Hij mij wilde geven, want Zijn Zoon stierf daarvoor. Ik realiseerde me meer dan ooit dat ik Zijn genade nodig heb, dat Hij van mij houdt, onvoorwaardelijk, zelfs waar ik mezelf bevond op dit moment.

Zwemmen (deel 1)

Bijna Verdronken

beach

Heb je ooit gezwommen in de zee? Dat koude water dat aan je tenen nibbelt als je het water in gaat, maar je houdt moed en gaat dieper totdat je tot aan je middel in het water staat. Dat is het punt waar je beslist om er helemaal voor te gaan, of om terug naar het strand te gaan omdat het te koud is. Ik geloof dat God ons dezelfde keuze geeft in ons leven, om er helemaal voor te gaan en te zwemmen met Hem of terug naar het strand te gaan en andere mensen zien zwemmen. Lees verder

Als God ‘rust’ zegt…

Wat zou jij doen of zeggen als God je zegt dat je moet rusten??? Niet een dagje rust, maar een periode van rust. Dit is precies wat Hij mij zei te doen aan het begin van mijn zomervakantie. Niet alleen een tijd van rust in mijn vakantie, maar daadwerkelijk een periode van rust te nemen, zonder terug te gaan naar college… Ik weet niet hoe jij zou reageren in deze situatie, maar ik wist meteen heel zeker dat dit idee van God moest komen, want ik kom niet op zulke ideeën (wat waarschijnlijk ook de reden is dat ik nu deze periode van rust nodig heb). En zo besloot ik vrij snel om maar gehoorzaam te zijn, om deze periode van rust te nemen, niet naar college terug te keren dit jaar en werkelijk tot rust te komen dit jaar.

Wat ik me ineens realiseerde hierdoor, is dat Jezus ons zegt dat als we naar Hem toegaan dat Hij ons rust zal geven als we vermoeid en belast zijn. Om de een of andere reden heb ik dat altijd geïnterpreteerd als een innerlijke rust om te kunnen blijven doen wat we doen, niet als in lichamelijke rust zowel als innerlijke rust. Maar God wel erg duidelijk toen Hij dit tegen mij zei en dus moest ik mijn beeld van God bijstellen! God heeft echt het beste met mij voor en als dat betekent dat ik moet rusten dan zal Hij mij vertellen dat ik moet rusten, letterlijk rusten! Het is oke om een dag niks te doen en te rusten, het is niet oke als je niet meer weet hoe je een dag doorkomt zonder iets te plannen omdat het te druk is geweest de afgelopen 7 jaar…

Ik weet niet wat deze periode van rust gaat brengen, maar ik weet dat het goed gaat zijn omdat het volgens Zijn plan is! Het wordt een uitdaging, want dat is hoe God vaak werkt en hoe wij groeien. Maar ik geloof ook dat het gevuld gaat zijn met genieten, vreugde en rust!

Of ik ooit nog terug naar College ga?? Ik weet het niet! God heeft mij aan het begin van vorig jaar gevraagd om volledig aan Hem toegewijd te zijn en dat ben ik van plan! En dus zal ik Hem volgen waar en wanneer Hij mij leidt!

Born for Greatness

2015-10-11-14.42.38-1024x1024

“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, zal de werken die Ik doe, ook doen, en hij zal grotere doen dan deze, want Ik ga heen naar Mijn Vader. En wat u ook zult vragen in  Mijn Naam, dat zal Ik doen, opdat de Vader in de Zoon verheerlijkt zal worden. Als u iets vragen zult in Mijn Naam, Ik zal het doen.”
(Johannes 14:12-14)

Lees verder

Vrijheid

“Ik staarde naar de muur, mensen achter m’n rug, maar ik mocht niet achterom kijken. Ze namen foto’s van me, ze lachten, maar ik had geen idee waarom… Mijn handen vastgebonden achter m’n rug, mijn mond bedekt. Ik mocht niet spreken, mocht niet bewegen, behalve als ze mij vertelden te bewegen. Ik wist niet wat er hierna zou gaan gebeuren, waar ze me mee naartoe zouden nemen en wat ze zouden doen…”

Lees verder

Overweldigende genade

“Blijf overweldigd door Genade.” (Jonathan Douglas)

Verschillende keren heb ik geprobeerd om de hele Bijbel te lezen, maar elke keer strandde ik ergens in de eerste vijf boeken van het Oude Testament. Ik begreep nooit de relevantie van deze boeken voor mij, hier en nu. Bestonden deze boeken alleen om het verhaal van de Israëlieten te vertellen? Of misschien was het allee voor de Joden en niet voor mij? Maar als het niet voor mij is, waarom heeft God het dan in de Bijbel laten opnemen? Jij hebt deze vragen waarschijnlijk nooit gehad, ik dus wel en ik werd enthousiast van het feit dat dat een van mijn lessen een introductie op het Oude Testament is. Want ik kon niet wachten om de reden te ontdekken waarom deze boeken onderdeel van mijn Bijbel zijn en wat God probeert te vertellen door middel van deze verhalen. Lees verder

Angst onder ogen zien

Stel je voor: Je bent net 2 dagen in je nieuwe thuisland en je zit op de wc, je pakt wc-papier van de rol en ineens zie je iets uit de rol schieten. In een splitsecond laat je het papier wat je in je handen had vallen en daar zie je hem. Tussen het wc-papier dat inmiddels op de grond is gevallen zit een Australische spin. Niet te vergelijken met de bescheiden Nederlandse spinnen, maar een spin bijna net zo groot als mijn hand met van die lange poten en een dik, zwart lijf. En de twee poten aan de voorkant leken net van die knijptangen… Lees verder

Afscheid

“En nu neem ik afscheid, ik laat AIA los om nieuwe stappen te zetten. Dat hebben jullie mij geleerd. Nieuwe avonturen beleven, op nieuwe plekken komen en weer nieuwe dingen van mezelf ontdekken. Ik kijk uit naar de nieuwe dingen die gaan komen, maar laat AIA toch met een beetje pijn in mijn hart.”
Gisteren, tijdens de kerstborrel, was mijn officiële afscheid van AIA en daarmee is mijn tijd bij AIA echt voorbij. In de speech die ik kreeg werden prachtige woorden uitgesproken over de groei en ontwikkeling die ik doorgemaakt heb in de tijd bij AIA en over de persoon die ik ben (geworden). Lees verder

Nat cement

“Hey Anja! Even een vraag: zou je volgende week kunnen oppassen?”

Een vraag die ik de afgelopen 10 jaar regelmatig kreeg. En als het even kon, dan deed ik dit graag. En nog steeds, soms drie avonden achter elkaar, elke avond bij een ander gezin.
Zo heb ik door de jaren heen heel wat ‘kleine vrienden’ gekregen.

Twee van mijn kleine 'grote' vrienden!

Twee van mijn kleine ‘grote’ vrienden!

Maar waarom doe ik dit en met zoveel plezier? En waarom ga ik nu naar Australië om een studiejaar over Pastoraal leiderschap te volgen met als doelgroep Kinderen? Lees verder