Zwemmen (deel 3)

Leren Zwemmen

U leert me lopen op het water, de oceaan is weids en diep.
U vraagt me alles los te laten, daar vind ik U en ik twijfel niet.

En als de golven overslaan, dan blijf ik hopen op uw Naam.
Mijn ziel vindt rust, want in de storm bent U dichtbij.
Ik ben van U en U van mij.

De diepste zee is vol genade. Uw sterke hand, die houdt mij vast.
En als mijn voeten zouden falen, dan faalt U niet, want uw trouw houdt stand.

Geest van God, leer mij te gaan over de golven, in vertrouwen U te volgen, te gaan waar U mij heen leidt.
Leid me verder dan mijn voeten kunnen dragen. Ik vertrouw op uw genade, want ik ben in uw nabijheid.
{Lopen op het Water – Hillsong United}

Dit is, denk ik, de moeilijkste van de drie blogs om te schrijven, omdat dit geen afgerond verhaal is, ik zit hier middenin. Het wordt geen afgerond verhaal met 3 stappen om succesvol te zijn, het is een levenslang proces en ik wil gewoon met jullie delen wat ik heb ontdekt zover en hoe ik nu probeer te zwemmen in de zee van het leven.

Ik geloof dat we niet bedoelt zijn om aan de zijlijn te zitten, op het strand en alleen kijken naar de zee. God wil dat we zwemmen en dus toen ik een beetje weer op krachten was, gaf Hij mij opnieuw de keus om in de zee te stappen en te leren zwemmen. Ik werd gevraagd om de teamleider van het hele Hillsong Kids programma te worden tijdens onze zaterdagavond dienst (dit is de rol net ‘onder’ de kidspastor). Een behoorlijke taak/rol, maar toen ik in de zee stapte wist ik nu dat ik niet alleen was, ik hoefde het niet alleen uit te vogelen, God wil mij leren om te zwemmen.

Ik herinner mij van toen ik leerde zwemmen als kind, dat je begint met van die ‘drijvers’ om je middel en je armen en een plankje en het enige van je lichaam dat je gebruikt om te zwemmen, zijn je benen. En naarmate je sterker wordt en meer vertrouwt in het water, nemen ze de drijvers weg en als laatste je plankje en leren ze je hoe je armen te gebruiken om te zwemmen. Ik geloof dat God hetzelfde doet, als we Hem daarvoor de ruimte geven. Ja, Hij nodigt ons gelijk in de zee, maar Hij geeft ons de ondersteuning die we nodig hebben totdat we sterk genoeg zijn om zonder te zwemmen. Soms kan het voelen alsof God ons in het diepe gooit en toekijkt of we zinken of zwemmen, maar zolang we Hem vertrouwen en onze kracht van Hem verwachten, zal Hij nooit alleen maar toekijken. Hij wil ons leren om te zwemmen, soms met wat extra drijvers, totdat we sterk genoeg zijn om te zwemmen zonder.

Het grootste leerpunt voor mij in dit seizoen is dat groeien tijd kost. Dat het niet uit maakt hoe vaak ik kopje onder ga, God’s armen zijn om me heen om me op te vangen en weer boven water te brengen. Ik leer om het niet langer als falen te zien, maar als groeien. Ik leer om niet alleen Gods genade voor mij te accepteren, maar ook genade voor mezelf te hebben.

Niet een afgerond verhaal, want ik ga nog regelmatig kopje onder, maar ik hoop dat ik jou hiermee kan bemoedigen. En aanmoedigen om op Gods uitnodiging in te gaan en in de zee te stappen, wetende dat Hij vol genade en liefde is en niets liever wil dan jou leren zwemmen.

Wees niet bang, want ik ben bij je, vrees niet, want ik ben je God. Ik zal je sterken, ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand. {Jesaja 41:10}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*