Angst onder ogen zien

Stel je voor: Je bent net 2 dagen in je nieuwe thuisland en je zit op de wc, je pakt wc-papier van de rol en ineens zie je iets uit de rol schieten. In een splitsecond laat je het papier wat je in je handen had vallen en daar zie je hem. Tussen het wc-papier dat inmiddels op de grond is gevallen zit een Australische spin. Niet te vergelijken met de bescheiden Nederlandse spinnen, maar een spin bijna net zo groot als mijn hand met van die lange poten en een dik, zwart lijf. En de twee poten aan de voorkant leken net van die knijptangen…

Nou ben ik op zich niet echt bang van spinnen, ik wordt er ook niet perse heel blij van, maar spinnen vind ik nog wel handelbaar (in tegenstelling tot muizen). Maar al mijn ervaring met spinnen, en het verwijderen ervan, verdween onmiddellijk toen ik de grootte van deze spin zag…

Ik ben nog nooit zo snel van de wc gekomen! Na een aantal pogingen om dapper te zijn, gaf ik het op en ging ik toch maar proberen om te gaan slapen. Terwijl ik ging slapen, hoopte ik heel hard dat de spin in de badkamer zou blijven, zo niet dan zou hij direct mijn slaapkamer inlopen… Na een uurtje slapen deed ik mijn ogen open en daar zat hij! Op de muur tegenover mij zat een zwarte vlek op de muur; de spin had de weg naar mijn slaapkamer gevonden. Ik heb nog nooit gebeden dat God me zou verlossen van een spin, maar voor alles is een eerste keer en dit was de eerste keer hiervoor! En terwijl ik aan het bidden was, zag ik de spin richting de buitendeur lopen, ik heb de deur op een kiertje geopend en uiteindelijk liep de spin naar buiten en heb ik de deur, heel hard, letterlijk, dichtgesmeten. Ik kon eindelijk rustig slapen!

Tenminste dat dacht ik, maar ik besefte ineens wat dit ‘avontuur’ losgemaakt had. Ik had aardig wat adrenaline door m’n lijf stromen, maar wat ik vooral vreemd vond was mijn angst. Ik ben niet vaak zo bang als ik nu was en ik voelde dat de angst niet perse helemaal te maken had met de spin. Tuurlijk, die spin was echt heel groot en ik wil liever niet wakker worden met zo’n spin in m’n bed. Maar zo bang als ik me voelde, dat gebeurd niet zo vaak. Het raakte blijkbaar aan andere angsten die onder de oppervlakte zaten. De angst van het stappen in een nieuw avontuur, alle nieuwe mensen die ik al had leren kennen en nog niet goed weten wat ik kan verwachten. Wat God me leerde hierdoor heen is dat ik dingen spannend mag vinden en dat ik als kind van God achter mijn Papa mag schuilen als Hij de dappere daden doet, zoals het verwijderen van een spin. Maar soms vraagt God van ons om het laatste stukje te helpen, niet omdat Hij het niet zonder ons kan, maar omdat Hij het niet zonder ons wil doen. Soms wil Hij ons laten ervaren hoe sterk en moedig we kunnen zijn, omdat Hij bij ons is. Het dichtdoen van de deur vond ik heel spannend, want die spin zat nog vlak boven de deur, als het mis zou gaan dan zou de spin op mijn hoofd landen. Toch was ik de enige die de deur dicht kon doen, er was verder, letterlijk, niemand om dat voor mij te doen.

Ik moest na dit ‘avontuur’ denken aan de tekst in Psalm 18:29 waarin staat dat we met God over een muur kunnen springen en op een legerbende in kunnen lopen.

En een paar dagen later hoorde ik een nummer van het nieuwe album van ‘Bethel music’, namelijk ‘No longer a slave of fear’. Een krachtig nummer met de proclamatie dat ik niet langer een onderdanig ben aan angst, omdat ik een kind van God ben! Nieuwsgierig naar dit nummer, luister hem hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*