Een nieuw seizoen

Het is tijd voor een nieuw seizoen. Afgelopen maand was het weer duidelijk in een seizoenswissel, waarin regenachtige dagen een vooruitzicht waren van het nieuwe, komende seizoen, maar de zonnige dagen nog terugwezen naar het afgelopen seizoen. Het is nog niet helemaal herfst, maar de zomer is wel voorbij. Het hangt er een beetje tussenin.

Dat is hoe ik me de laatste tijd voel. Ik zit in een seizoenswissel. Nu vraag je je misschien af welke seizoenen zich bij mij afwisselen? Nou, ik ga per 1 december stoppen als medewerker bij Athletes in Action. Anjainaction loopt op z’n einde en er staan nieuwe dingen te wachten.

Een tijdje geleden schreef ik over mijn hart voor kinderen en mijn droom om een verschil te maken in de levens van kinderen door hen God te laten ervaren en leren kennen. Aan het begin van dit jaar kwam dit verlangen weer erg sterk terug en heb ik God gevraagd wat Hij hiermee wilde. En uiteindelijk liet God mij zien dat het tijd was om AIA te verlaten en nieuwe stappen te gaan zetten.

Wat zijn die nieuwe stappen? In januari vertrek ik voor een jaar naar Australië, om daar een jaar Hillsong College te gaan volgen. Een studiejaar gericht op Pastoraal Leiderschap in Kidsministry. Ik ga me laten toerusten op het gebied van Kidsministry.

‘En daarna?’ hoor ik je denken. Om eerlijk te zijn weet ik nog niet wat ik daarna ga doen. Het kan zijn dat ik het zendingsveld inga ergens in Brazilië ofzo, maar het kan ook zijn dat ik ergens in een gemeente als kinderwerker aan de slag ga, of helemaal iets anders ga doen… Ik wil vooral God volgen en gaan waar Hij mij zendt. En God volgen gaat stap voor stap…

 

Maar om nog even terug te komen op de seizoenswissel. Het lastige in een seizoenswissel is, dat het het allemaal net niet is. Het is geen zomer meer en het is nog geen herfst. Zoals het weer de afgelopen weken was, zo voelt mijn leven op dit moment ook. Er zijn warme, zonnige dagen, waarin ik enorm geniet van alles en iedereen om me heen en me besef hoe kostbaar dat is. En er zijn dagen met storm en regen, waarin ik vooral verdrietig ben, om alles wat ik achterlaat als ik straks naar Australië vertrek. Maar ook het gevoel in zo’n tussenperiode te zitten, ervaar ik in mijn leven op dit moment. Ik werk nog bij AIA, maar ik ben veel minder onderdeel van de organisatie. Omdat zij druk bezig zijn met het nieuwe seizoen en nieuwe plannen en ik daar geen onderdeel meer van zal zijn. De organisatie is al verder gegaan, terwijl ik er nog ben. En natuurlijk ben ik superblij dat de organisatie doorgaat, ik had niet anders gewild en gedacht, maar het is wel gek als dat gebeurt terwijl ik er nog bij ben…

Maar in alle seizoenen en ook in de seizoenswissels is God erbij. God herinnert me er vaak aan dat Hij erbij is en dat op de zware momenten Hij het is die mij draagt. En daarnaast leert God me ook dat iets spannend mag vinden zonder dat dit angst wordt dat me verlamd. Ik ga het avontuur komend jaar aan, iets wat ik heel leuk vind, maar ook super spannend weer. Maar met mijn God loop ik op een legerbende in en met mijn God spring ik over een muur. Dus dan moet een reis naar Australië ook wel lukken! 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*